Brein aan boord

foto

Ik denk nog wel eens terug aan een uitspraak die iemand mij tijdens mijn opvoeding toevoegde: ‘Als God gewild had dat wij vliegen, dan had hij ons wel vleugels gegeven.’ Er sprak een stelligheid uit die stof tot nadenken gaf. Inmiddels ben ik erachter dat wij een veel ingenieuzer element aan boord hebben die de aangemeten vleugels ruim overstijgt. We hebben hersenen. 

Hersenen. Daarmee werd een vliegtuig uitgevonden waarmee mensen vervoerd konden worden naar verre oorden, terug naar huis en geliefden of naar een vakantieplek om te rusten na een tijd van werk en school. Bestuurd door kundige vakmensen en in de gangpaden personeel dat zorgt dat alle reizenden voorzien worden van benodigheden op de vlucht. Ergens anders zorgden hersenen voor het uitdenken van een raket die enorme afstanden kon afleggen en daardoor moest er ook een raketinstallatie komen die de raket zou kunnen afvuren in de richting die gewenst werd. Ik kan mij zo voorstellen dat het zoontje van één van de uitvinders de pluim van het afgeschoten projectiel nakeek en bewonderend deze uitspraak deed: ‘Oooh pap, kan deze écht tien kilometer hoog komen?!’

Dat kunnen hersenen namelijk ook goed, het formeren van vragen en daar dan antwoorden op verzinnen. De grote vraag die mijn hersenen nog het meeste bezig houdt is het ‘Waarom?’ Maar hoe graag dat ik er antwoord op zou krijgen, het komt niet. Ik raak steeds meer perplex bij de beelden die de media mij voorschotelen. Het begint bij de ‘waarom’ dat een vliegtuig op 10 kilometer hoogte uit de lucht geschoten zou moeten worden. Dan ontstaan de waaroms over de plaats waar wrakstukken, voorwerpen en menselijke resten zijn neergekomen. De oranje black boxen worden afgevoerd – ‘waarom?’ Bezittingen worden geroofd, soms zelfs van vingers afgetrokken, hoor ik een aangeslagen minister Timmermans in een toespraak voor de VN vertellen. Hulpdiensten worden door seperatisten weggejaagd en de lijken worden per trein gedeporteerd, het lijkt wel een groteske kidnap avant la lettre. Een aantal dagen later rijdt dan toch een grote koelvrachtauto richting twee klaarstaande Hercules vliegtuigen die de kisten in het ruim opnemen om terug te keren naar Nederland. Op vliegbasis Eindhoven komen de eerste veertig kisten aan, er staan veertig lijkwagens te wachten in aanwezigheid van de koning en koningin. Op tv zie ik acht mariniers met heel veel respect een kist dragen en langzaam in het transportmiddel zetten, op de achtergrond gaan er nog acht en daarachter nog acht. Het zijn veel, heel veel kisten die de komende dagen vervoerd worden en meteen weer die vraag. Langs de kant van de weg richting Korporaal Oudheusden kazerne staan mensen met waarschijnlijk allemaal dezelfde vraag. Ze gooien bloemen en klappen. Ik bedacht toen meteen dat klappen misschien wel beter weer ingevoerd kan worden als een vliegtuig weer veilig aan de grond staat. Maar hebben die mensen in die kisten daar wat aan? De verslaggever meldt dat er soms meerdere menselijke resten in één kist worden vervoerd, in de kazerne moeten ze geïdentificeerd worden en dan pas kunnen ze ‘naar huis’.

Nederland is in samenwerking met anderen zijn best aan het doen om het vraagstuk op te lossen. In dit land waar mopperen en klagen aan de orde van de dag zijn mag er soms ook gezamenlijk respect zijn voor de aanpak van deze verdrietige voorvallen. Mijn man verwoordde het op Facebook op deze manier:

Respect voor de Nederlandse krijgsmacht. Zeer respectvolle manier hoe de slachtoffers behandeld zijn. Respect voor de minister van Buitenlandse Zaken. Een man van eer en emoties en geen holle retoriek. Respect voor de mensen langs de weg. In het speciaal voor de brandweerlieden met hun mooie vlag. En respect voor Mark Rutte: daar waar iedereen (inc mijzelf) riep om snel ingrijpen, daar waar de sociale druk vrij groot werd, de prioriteit heeft gegeven aan het belangrijkste: repatriëring van de slachtoffers van de vliegramp. Ik hoop zo dat het vervolg ook zo is …….

Nabestaanden hebben de grootste ‘waarom’ ik hoop dat zij snel antwoord krijgen.

 

Facebook
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=476420022495185&id=100003815731215

Toespraak Timmermans
http://nos.nl/l/677806

Over Kunstkopje

Verwondering en humor gebruik ik als uitgangspunt om de wereld begrijpelijk te maken. Door het woordgeknutsel wil ik daardoor wel eens uit de bocht vliegen. Maar u mag mij dan weer op weg helpen. Vind U mijn blogs leuk? Delen mag altijd... Enjoy
Dit bericht werd geplaatst in Werelds en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Brein aan boord

  1. Snorremans zegt:

    Mooi, Diana.

    Like

  2. Peter zegt:

    Juist!

    Like

  3. Tja, het applaudisseren na een landing… Dat heb ik zelf ook nog wel meegemaakt. Grappig. En hoe ze op vliegveld Eindhoven kist na kist met exact dezelfde toewijding naar een rouwauto brengen… ongelooflijk. Uiterste concentratie… Die mensen moeten toch ook wel doodmoe zijn

    Like

    • Kunstkopje zegt:

      Dankje voor je reactie René. En inderdaad toewijding voor het met respect dragen, vervoeren en identificeren van de personen kost tijd en energie…. Ik ben diep onder de indruk. Ook van jouw stuk. Blijf schrijven, ik zal het met liefde lezen.

      Like

  4. Eva zegt:

    Zo kunstkop, mooi geschreven en inderdaad hulde voor onze krijgsmacht.

    Like

  5. Eva zegt:

    Goed geschreven kunstkopje, en inderdaad hulde voor onze krijgsmacht.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s