Bloed- en piesdonatie

Bloedprikarm

Een tijdje geleden kreeg ik een briefje in de bus van onze nieuwe huisarts. De beste man heb ik nog nooit in actie mogen zien. Ik word steeds uitbesteed aan zijn assistentes. Waarschijnlijk was het allemaal niet ernstig genoeg.

De brief ziet eruit alsof deze door een oude stencilmachine afgedrukt is. Ik word in typemachineletters gesommeerd om bloed en urine ter onderzoek beschikbaar te stellen. Het potje voor de pies paste echter niet door de brievenbus dus daar moet ik maar naar vragen. Na de donatie moet ik contact opnemen met een praktijkondersteuner die met mij een risicoprofiel gaat doornemen. Ik ga dus ‘met hulp’ mijn eigen dramaserie regisseren.

Ik ben meestal niet zo goed in het opzettelijk lek laten maken van mijn interne bloedersysteem. Lange wachttijden, bij deze aan ziekenhuizen verbonden naaldkunstfabrieken, maken het er niet beter op. De geur van linoleum en ontsmettingsmiddelen helpen mijn stresserige brein om doemscenario’s te bedenken. Grote stoelen met nurkse zusters in opleiding, die keer op keer misprikken bij gillende patiënten, die gedwongen hun bloedoffer brengen. Brrrr.

Gelukkig ontsnap ik daaraan omdat ik gewezen ben op ‘de prikpost bij u in de buurt’. Het blijkt dat deze mobiele bloedzuigersplek neerstrijkt in een plaatselijke bejaardensoos. Ik probeer klokslag acht op de stoep van de plaats delict te staan. Tja, alsnog acht wachtenden voor mij, gezeten aan gezellig gedekte tafels. Als ik om mij heen kijk bevind ik mij in een flink geriatrisch publiek. Allemaal permanentjes en watergolven. Ook een paar mannen met grijs kortgeknipt haar. Eén van hen zit hardop zijn kaart door te nemen: ‘Gistoteldil? Einig idaj wat dat is?’ vraagt hij de vrouw naast zich. Ze kijkt hem waterig aan en haalt haar smalle schoudertjes op. ‘Das for de levâh. Of souiets.’ reageert een forse rimpeldame achterin. ‘Ohw, nau maui. Dâh hoef ik nau net nie voah geprik te woarde.’ grijnst hij opgewekt.

Het kromme vrouwtje wordt binnengeroepen. Ze is zo klaar maar haar lichaam op leeftijd zet de vertraging in. Ze schuifelt naar haar jasje en worstelt moeizaam met de weigerende mouwen. Als ze eindelijk de knopen dicht heeft, sloft ze naar de uitgang. Vlak voor de schuifdeur komt ze abrupt tot stilstand. Als een roestig robotje maakt ze rechtsomkeert en schuifelt terug. Even later omvat zij de handvatten van een glimmende rollator en schuifelt iets zekerder opnieuw naar de uitgang. ‘Die komp vas nog trug, is se vergeite dat se bloed geprik heef.’ mompelt senior één aan het tafeltje achter mij. ‘Welnei, daarfoor heb de sustâh een wattebollutjuh erop gedaan.’ bast senior twee.

‘De volgende’. roept de bloedzuster. Oude lolbroek hijst zich in de benen. Uit het behandelkamertje klinkt zijn opgewekte stem. ‘Ja hoah ik ben heilemahl nuchtâh, ik heb sellufs neit mu Parkinson tabletjes op. Dus u mot mu eiven goed vasthouden hoa sustâh. Of kannu hein en weah prikke? Ghegheghe.’

Dan ben ik ben aan de beurt en ‘t is zo gepiept. Ik word nog naar het invalidentoilet gestuurd met een steriel potje. Ik wens eens temeer om op dat moment uitgerust te zijn met een mannenapparaat. Wat een geknoei. Na wat was en spoelwerk, het potje in het zakje. Verheugd neemt de prikzuster mijn pakje in ontvangst. Wel helemaal aan t randje en met gestrekte arm. Ik hou me in om niet te beginnen over nog een potje voor het andere kleiwerk.

De soos is uitgestorven, de bejaarden naar elders en de donaties richting lab. Ik denk nog even aan het werk dat de analisten daar moeten verzetten. De hele dag in poep, pies en bloed roeren. Tja, het zal je werk maar wezen…

Over Kunstkopje

Verwondering en humor gebruik ik als uitgangspunt om de wereld begrijpelijk te maken. Door het woordgeknutsel wil ik daardoor wel eens uit de bocht vliegen. Maar u mag mij dan weer op weg helpen. Vind U mijn blogs leuk? Delen mag altijd... Enjoy
Dit bericht werd geplaatst in Dagelijkse dilemma's, Hulpstukken, Verwondering en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Bloed- en piesdonatie

  1. Peter zegt:

    Regelmatig gedaan. Ik ken inmiddels de gehele bejaardenflat van voornaam 😀

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s