Supermarktdilemma’s VI

Klefbroodje

Als je in het bezit bent van een auto of anderszins mechanisch aangedreven dingen op wielen, dan ontkom je er niet aan om zo’n ding te moeten voeren met de één of andere vloeibare substantie op basis van al lang uitgestorven reuzehagedissen. Daarvoor rijd je dan naar het tankstation, de pomp en ga je tanken. Vroeger heette dat nog pompen maar waarschijnlijk omdat er niet meer gezwengeld wordt aan de pomp is het werkwoord tanken geworden. Na het tanken ga je dan met het pompnummer in je hoofd afrekenen maar dan loop je meteen een inrichting binnen die verdacht veel weg heeft van een supermarkt. En met die constatering duiken voor mij dan meteen de dilemma’s op.

De tanksuup met de ster, schreeuwt je al van verre aan met een lichtreclame ‘To Go’. Te Gaan dus. Daarmee kan je aannemen dat je ook per fiets, trein, helikopter of benenwagen het etablissement kan bereiken en verlaten. Maar meestal kom je er alleen maar met een auto of een groter exemplaar voor het vervoer van mensen en/of goederen. ‘To Drive’ dus. Wel in het Engels he? ‘Te Rij’ klinkt in ieder geval niet.

Tanken maakt hongerig en daarom ziet de superpompsuper er ook uit als vreetuitstalling eerste klas, met heeeel ver achterin ergens de kassa’s. Snoepjes, snackjes, cakejes, chipjes, flesjes met rare kleurtjes en broodjes. Oh ja, ook nog pornoblaadjes. Eten kan je met links, pompen doe je met rechts, toppunt van gelukzaligheid.

Broodjes die bij een benzinesupermarktstation vandaan komen, wantrouw ik altijd meteen. Ik snap het wel, bij het afrekenen kan je snel zo’n ingepakt dingetje meesnaaien. Is het echter opgevallen dat zo’n broodje er altijd uitziet alsof het een hele dag tussen iets ingeklemd heeft gezeten? Bolletjes of puntjes horen fluffie te zijn, daarom heten het ook zachte puntjes. Geplet plat is klef en dat is alvast één reden om ‘neen’ te stemmen. De broodjes liggen in een koeler en er staat meestal niet op hoe laat dat ding besmeurd en belegd is. De antifrisheid is vaak al een beetje af te lezen aan de toegevoegde groene frutsels, slapjes hangt het al af van de opeengeduwde randen. Wat je dan nog niet ziet is de plak tomaat, die zich onzichtbaar in het transparante doorkijkje schuilhoudt en pas van zich laat spreken als het melig het mondgevoel geweld aan doet. Overigens eet je nooit meteen vanuit de koeler het broodje, je moet eerst even op snelheid komen met de toet. Inmiddels is er dan een condens laagje gevormd aan de binnenzijde van de verpakking, die plakt het broodje vast en zo zit je met één hand aan ‘t plasticje te wurmen. En als je dan ‘t platte hapje tot je kan nemen dan is het een halfnatte deegbal waar je bij de eerste beet ook nog een vette flats aan margarine moet verwerken, als er al niet een stuk opgedoken tomaat zich erbij opdringt. Maar er is nog een alternatief. Bij een krenten rozijnenbolletje zitten geen sla en tomaat, wel kaas en die combi blief ik met al het andere leed dus ook al niet.

Ziet u dus in het vervolg een slingerend voertuig ergens op de weg? Bedenk dan dat de bestuurder misschien geen schermheilige is maar een slachtoffer van de viezeblaadjesbroodjes pompsuup.

Aside | Geplaatst op door | Tags: , , , , , , , , | 3 reacties

Hout om oud ijzer

houtvanjou

Stok achter deur
Zoekt geen spijker op laag water
Balk noch bint past in oog
Zoals splinter in duim

Snijdt allemaal geen stam plus T
Breekt ijzer niet met handen
Maar sprokkelt lekker die gedachten
Daarom hout ik van jou

Geplaatst in Geen idee, Prozapriegel | Tags: , , , | 5 reacties

Hartig hondje


Trouw met blij gemoed
Daar zit hij dan te kwispelen
Luistert met grote oren goed
Zelfs als je gaat lispelen

Tekenen is voorwaar geen kinderspel
Want zo snel ondermaats
Maar hier weet iedereen wonderwel
Het hart zit op de goede plaats

Geplaatst in Poëziepriegel, post-it | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Dag doem

dag-doem

Afdwalen in sluimer
Waar zon allang verscheen
Slaap iets ruimer
Doch niet minder gemeen

Vooraf getrappel van hoef
Uit niets t hoofd verschijnt
Edel gelijkend boef
Die slaap zo ondermijnt

Duidt deze droom als onecht
Beest met onzichtbare schenen
Dat nog meer ellende opdregt
Zonder gratie te verlenen

Dan als reinste ironie
Chaos nooit groter scheen
Verdwijnt zeldzame dagmerrie
Vervliegt met herinnering heen

Geplaatst in Poëziepriegel, post-it | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Atlas

Atlas.jpeg

De globe is geen boek

Verzuchtte deze Atlas

Vorm raakt op A4 toch zoek

Als het zó eenvoudig was


Niet de schouders eronder

Boven macht te tillen gewicht

Alternatief maar veel gezonder

Liever voor papier gezwicht


Echter spier in bundel gevat

Toont onder bladzijden niet zo sterk

Krachtpatsen vraagt meer dan dat

Op één knie onder het zwerk
Aside | Geplaatst op door | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Kunstkopdetrein Florence III

florence-night-express

Het OhVee is nog steeds niet altijd mijn favo vervoermiddel, gewoon om de doodeenvoudige reden dat je bijna nooit vlak voor de deur van het gewenste adres afgeleverd wordt. Aansluitingen zoals bussen zijn uuuuren geleden vertrokken, taxi’s zijn peperduur en rijden om. Bij wachten op een trein slaat het weer steevast om naar vorst, natte sneeuw en regen,  gelardeerd met een snijdend windje recht in je mik. Dan wil ik mijn eigen rijdende huisje, de auto.

Mensen die het OhVee ophemelen zonder andere vervoersmiddelen uitgeprobeerd te hebben, die sporen dus niet. Gelukkig kunnen ze niet van de weg raken, wel van het padje . Maar het avontuur kruipt daar waar het spoor het leidt en zo treineerde ik door verschillende landen. Na het door Duitsland achteruitrazen met een topsnelle ICE, was de kers op de taart toch wel de City Night Line. Vanaf München via Wenen richting Firenze S.M.N, slapend door de nacht naar je eindbestemming, ideaal!

Omdat de ICE stipt op tijd rijdt, kan ik rustig het perron opzoeken waar de CNL aan zal komen. Om mij heen medereizigers, lusteloos hangend op de meegebrachte koffers en rugzakken, toe aan een tukkie. Even later komt rustig puffend mijn rijdende hotel aan. De platte voorzijde doet de belofte dat het allemaal net iets langzamer zal gaan en daardoor iets gerieflijker aan zal gaan voelen. Wagon 485 is de mijne en met een zangerige ‘bongiorno’ hijst een baardig conducteurtje mijn trolley naar binnen. We persen ons langs anderen die in gevecht lijken om de vele slaapplekken boven elkaar. Ik wordt coupé 21 in geleid en zie een heerlijk opgemaakt bedje voor mij alleen. Wie betaalt die heeft ook wat.

florence-treinbedje

Couché oftewel slapen? Je hoort mensen lyrisch over het slapen in een trein. Lekker schommelen… Ja ja, waar dan? Mijn activiteiten horloge, die de bewegingen op magische wijze kan registreren, raakte er net zo van in de war als ikzelf. Treinen kunnen heel veel meer bewegingen maken dan alleen maar schommelen. Ik noem er maar wat op: optrekken, stoppen, remmen, door bochten al dan niet hellend de ene of de andere kant op, van spoor wisselen, rangeren, aan- en afkoppelen, achteruitrijden, berg op en af, stilstaan waar dan ook en dat alles in ontelbare variaties. Je gestrekte lijf voelt dat in halfsluimer opperbest aan en doet er fijn nog een alarmerend schepje bovenop: ‘Je rolt naar links uit je bed! Nee, naar rechts tegen de muur! Je staat op je kop! Wat is dat? Een aardbeving?’

Dan gebeurt er ook nog zat binnen in de trein: men knalt deuren open en dicht, bonkt over de smalle gangen, pist en schijt luidruchtig op het toilet en dat spoelen klinkt dan alsof er een noodpakket wordt afgeschoten en last but not least probeert men bij anderen binnen te komen. Gelukkig had de aardige baardige Italiaanse conducteur mij gewezen op dit fenomeen dat vooral bleek voor te komen bij alleen reizende dames. Alle sloten dus fiks op slot.  In het holst van de nacht moet ik toch heel erg plassen en ik waag mij op mijn tenen naar het toilet. Vervolgens loop ik bijna bij iemand anders binnen, die op dat moment heel hard ligt te snurken.

Rond 05.00 uur gaat er een zoemer, over een uurtje gaan we het Florijnse station binnen rollen. Met dichte ogen van de slaap sta ik op en voel me alsof ik de hele nacht onder de trein heb gelegen in plaats van erin. Ik priegelschrob mijn tanden en frutselwas mijn gezicht onder het piepkleine fonteintje. Als ik mijn deo onder mijn oksels spray, staat ineens het hok onder de mist en stik ik de moord.

Eerder af- dan opgefrist stap ik uit op het station Firenze Santa Maria Novella. De baardige conducteur wenst mij een goede dag en een fijne reis. Voor de uitgang staat een enorme tank met tot de tanden bewapende militairen. Verder is het uitgestorven. Ik loop de schemering in, turend op een kaartje dat de weg wijst naar mijn hotel. Na een minuutje of vijf sla ik linksaf de Via de’ Cerranti in en daar sta ik oog in oog met de Duomo.

florence-duomo

Aside | Geplaatst op door | Tags: , , , , , | 4 reacties

Bloemig

bloem-is-melig

Creatieve jonge blom

Een lijntje start ‘t mee

Zo uit niets verzon

Origineel als orch_idee

 

Grappig zonder grens

Reductio ad absurdum

Dat weet ieder mens

Melig is ook bloem

 

Geplaatst in Poëziepriegel, Prozapriegel | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen